Trolejbusy w Pradze mają długą i fascynującą historię. Pierwotny, rozbudowany system działał w latach 1936-1972, w szczytowym momencie obejmując aż 14 linii i blisko 180 pojazdów, które nie generowały spalin i stanowiły ważny element miejskiego transportu publicznego. Rezygnacja z tej technologii w latach 70. wynikała nie z jej nieskuteczności, lecz z ówczesnej polityki transportowej i wiary w „elastyczność” autobusów spalinowych. W efekcie przez ponad 45 lat Praga polegała wyłącznie na autobusach spalinowych.
Kiedy nastąpił powrót do systemu trolejbusowego w Pradze?
Wyniki testów pokazały, że trolejbusy oparte na bateriach, wykorzystujące technologię ładowania w ruchu (In Motion Charging), są bezemisyjne lokalnie, tańsze infrastrukturalnie niż transport szynowy i bardziej stabilne operacyjnie niż pojazdy spalinowe.
Kolejny etap nastąpił w 2024 roku wraz z otwarciem linii 59 do lotniska, która zastąpiła linię 119. Na tej trasie pojawiły się największe trolejbusy eksploatowane w Czechach – dwuprzegubowe Solarisy Trollino 24. Każdy z nich ma 24,7 metra długości i może zabrać na pokład 179 pasażerów, w tym 54 na miejscach siedzących. Pięciodrzwiowy układ drzwi ułatwia szybki przepływ pasażerów i obsługę bagażu, co jest szczególnie istotne na trasie do lotniska. Podobnie jak na linii 58, pojazdy korzystają z technologii ładowania w ruchu – około połowę trasy pokonują pod siecią trakcyjną, a na pozostałym odcinku poruszają się bez przewodów, wykorzystując energię zgromadzoną w bateriach. Linia 59 obsługuje trasę o dużym obciążeniu pasażerskim, gdzie istotne znaczenie mają zarówno wysoka pojemność pojazdów, jak i stabilność realizacji rozkładu jazdy.
Jakie efekty przyniosło ponowne wdrożenie trolejbusów?
Skala efektów jest wymierna. Przepustowość na lotniskowej linii zwiększyła się o około 30% przy zachowaniu dotychczasowej częstotliwości kursów. Jednocześnie ograniczono emisję CO₂ o ok. 1 300 ton rocznie, a zużycie paliwa o blisko 650 000 litrów oleju napędowego. Pasażerowie zyskali cichsze i bezemisyjne przejazdy, a operator – niższe koszty energii.
Jakie są plany dalszego rozwoju trolejbusów w Pradze?
Praga traktuje trolejbusy jako docelowy element struktury transportu publicznego i planuje elektryfikacje kolejnych linii autobusowych, zwłaszcza na przepełnionych trasach i tych o wymagającym ukształtowaniu terenu.
Analizy DPP wskazały, że nowoczesne trolejbusy to nie tylko bezemisyjny środek transportu, ale rozwiązanie, które gwarantuje niższe koszty infrastruktury i eksploatacji.
Dlatego współczesne trolejbusy w Pradze nie są powrotem do przeszłości, lecz efektem kalkulacji środowiskowej i ekonomicznej. Technologia znana miastu od dekad – dzięki bateriom ładowanym podczas jazdy – stała się elastycznym narzędziem transformacji: pozwala szybko elektryfikować transport autobusowy, skraca czas inwestycji i ogranicza ingerencję w przestrzeń miejską.
Recykling baterii to proces, dzięki któremu możliwe jest odzyskanie cennych surowców, z których składa się bateria, takich jak cynk, żelazo, aluminium czy lit. Odpowiednie przetwarzanie zużytych baterii pozwala